İnsan övgüler düzülen yarı tanrıdan başka nedir ki! Ne zaman gereksinim duysa,güçlerinde yoksun kalmıyor mu? İster sevinçten uçsun ister üzüntüden ölsün her iki durumda da, sonsuzluğun zenginliğiyle kendini yitirme özlemi duyup, o soğuk ve hissiz bilincine yeniden kavuşturulduğu anda engellenmiş olmuyor mu?
Gittiğim her yerde hayali peşimde! İster uyanık olayım ister rüya göreyim fark etmiyor, ruhum tümüyle onunla kaplı! Gözlerimi kapadığımda burada, onun siyah gözleri burada, içsel görme yeteneğimin bulunduğu kafamın içinde.Burada ! Bunu sana anlatamıyorum gözlerimi kapatınca beliriyorlar ; tıpkı bir deniz, bir uçurum gibi karşımdalar,aklımdaki düşünceleri kaplıyorlar.
Hayır, böyle iyi! Her şey yolunda! -Ben -onun kocası olsam! Ah, beni yaratan Tanrım, bu mutluluğu bağışlasan bana, tüm yaşamım sürekli bir ayine dönüşür. Hak iddia etmek istemiyorum gözyaşlarımı bağışla, boş arzularım için beni bağışla! -O karım olsa! Güneşin altındaki en tatlı yaratığı kollarıma alabilsem -Tüm bedenim ürperiyor...