Ah zaman... Dert mi derman mı yoksa dermanları harmanlayıp derde katan mı ? Alışmanın sessizliğinde sessizliğe sürükleyen hayatın neresinden tutulur bilmiyorum. Zaten bilinenlerinde bilinmezliğinde yaşama tutunmanın nasıl alışkanlık yaptığını da öğretiyor; hayat, zaman, yaş ya da her neyse işte... Her neyse demişken her neyse ile başlayan cümlelerimin ne kadar öznesiz kaldığını, özne yerine koyduklarımın ne kadar özensiz olduğunu farkediyorum. Farketmek de zaman alıyor...
Zaman hep ne çok alıyor...