Erhan AKMERMER
@KALNE
Geleceğim olursa, ayak bileklerimi kessinler
İçimin
“can” kırıklarından.
Sayfa 105
Reklam
İnsanlar benim hayatımda oynuyordu. Biz ise evcilik oynuyorduk…
Sayfa 88
Çalmadım, öldürmedim ama
Daha kötüsünü yaptım
Na’aptım biliyor musunuz
Tuttum insanları sevdim
Rüyamın yorumu diyor ki:
“Sen farkında olsan da olmasan da, hayatında bir ‘yeniden kurulum’ süreci başlamış.”
Galiba dünyada olabilecek en sağlam kimlik saptamasını, bir çocuğun sevgisi ile anlamışlardı. Zeynep’in ”Baba!” deyişi, Leyla’nın o sessiz, güçlü duruşlu, hiçbir pasaportun kanıtlayamayacağı bir gerçeği ortaya koymuştu: O, gerçekten bir insandı; kimliksiz bir homo sapiens değil, bir aileye, bir sevgiye, bir anlama ait insandı.
Sayfa 180
