Gelememeyi sen anlat,
Gidememeyi ben anlataym.
Gözüm değil gönlüm kaldı,
Beklemek değil özlemek yordu.
Hani derler ya;
Aşk arafta bir yoldu,
Giden gitti dönen yoktu.
Ve ekler Nazım Hikmet mektubun sonuna;
Herkese selam, sana hasret...
Sen bir gün öleceğimi bildiğim bir dünya
da, bütün acılarına göğüs gerip yaşamayı
sonraya ölümü mümkün kilansın. Seninle
ölüm bile yaşanılabilir bu mümkün ama
korkuyorum ki diğer tarafta da Allah
özlemeyi vâr kılmişsa. O zaman nasıl
dayanırım. Ama lakin tesellim belki beni
diğer tarafta sevebilme ihtimalinle
gözlerimi yumacağım bu dünyaya.
Şimdilik hoşçakal. Ruhunda seni sevmeye
devam eden adam.