zulme karşı zalim düzenin bir parçası olarak mücadele verilemeyeceğinin, böyle düşünmenin eşyanın tabiatına aykırı düşeceğinin bir ifadesi sayılmalıdır.
Reformcularda aynı diyalektik içindedirler. İnsanı kilisenin kölesi olmaktan kurtaralım derken, onu devletin kölesi yapma durumuna düştüler, oysa istedikleri şey sadece kilisenin insanlar üzerindeki otoritesini yok etmekti.