Dilimden çıkanlara,
Düşündümde seçtim dediğim yollara,
Kalbimden geçirdiklerime,
Asla yapmam diye başladığım cümlelerime,
Niyetim temiz diye teselli ettiğim nefsime,
Sahip çıkabilsem,
'Ne yaman bir imtihan bu' diye ağlamazdı ruhum.
'Nasıl kaybettim o masum duâlarımı' diye acı çekmezdi vicdanım.
Geçmişimle kıyasladığımda şimdiki beni,
'Ne haldeyim, bu hal ben miyim' diye düşünmekten bitap düşmezdi zihnim.
Bildiklerimle, yaşadıklarım arasındaki uçurum,
Ve kocaman bir arafta şimdi ruhum...
Sen affet Rabbim.
Güçlü olduğunu zanneden bu aciz kulunu,
Sen affet🌿