“ Huzur hep en çok isteyip de yaşayamadıklarımızda gizli değil midir? En saf halimizdeyken isteyip, yıllar boyunca istediğimizi bile çoktan unuttuğumuz ve hatırlayınca da ölmekten beter olduğumuz…”
“ Sokağa çıkmamda bir sakınca olamazdı artık. Çıkacağım hiçbir sokak içimdeki sokakların bana vaat ettiğinden fazlasını veremezdi. Mutluluk ya da acı, güven ya da tehlike. Hepsi bende mevcuttu zaten. Hiçbir karanlık içimdeki kuyudan daha tehlikeli, hiçbir gökyüzü içimdekinden daha mavi olamaz nasıl olsa.“