Kimse kimseyi ağırlamıyor hakkıyla.. “sevmek” duygusunu kaybetmiş, sesi mat, teni mat,kendi ruhuna yabancı,
mutsuzluğunu bulaştırmayı marifet bilen insanlarla nefes almak ne yorucu.. Oysa insanın insanı güzel ağırlaması ne güzel şey.. sesiyle, teniyle, gözüyle güzel ağırlaması insanın insanı.. İnceliklerini yitirmeyenleriniz çok olsun..
Ve bulaştırsınlar inceliklerini.. elleriyle,gözleriyle,sözleriyle..
İnadına Umutla..