Ne zaman hayatımın üzerinde düşünmeyi başarıp kendimle baş başa kalsam sessizliğe gömülüyordum. Rabbimden geçmişimi affetmesini istiyor, geleceğim için de hidayet talep ediyordum.
Reklam
"Allah'a güven, O senin ne yapmak istediğini bilir."
Hiçbir şey beni tatmin etmiyordu. Çalışmak birden dayanılmaz bir hal aldı. Derin bir melankoli içindeydim. Çok az konuşuyor ve giderek herkesten uzaklaşıyordum. İşlerden elimi ayağımı çekip inzivaya girdim. İçimdeki özlem büyüdü de büyüdü.
"Onu tanımak, onu sevmek demekti."
"O en dışın dışında, en için içindedir."
Reklam