Şimdiki ihtiyar bilgenin sesi, o günün delikanlısının aklına girebilse derdi ki : " Kaç! Karının elini sımsıkı tut ve koş, koşun, kaçın! "
Bana hep böyle olur. Kelimelerin tadını unutacak kadar uzun süre susarım ve birden bent yıkılır, içimde ne varsa, tuttuğum ne varsa boşaltırım, bitmez tükenmez bir gevezelik başlar, daha çenemi kapamadan pişman olmuşumdur bile...
Hem zaten geleceği kuran, geçmişe dönük özlemlerimiz değil de nedir?
Bu şehirde doğmuştu, ama gelecek, geçmişin duvarlarının ardında değildir.
Unutulmuş sancılı haykırışlar uğruna
Derinden ve telaşsız bir uyanıştır şiir
Bu yüzden zehire batmış urganlar gül kokulu
Bu yüzden gözlerine ayarlıdır saatler...
