Alejandra Pizarnik
Rüzgarın kızları.
Geldiler.
Kanı istila ediyorlar.
Tüy gibi kokuyorlar
ağlıyor , yoksunlar.
Ama çölde kaybolan iki küçük hayvan gibi korku
ve yalnızlığı beslersin.
Uyku çağını yakmaya geldiler .
Hoşçakal senin hayatın.
Ama kendini sadece kendisini bulan
çılgın hareket yılanı gibi kucaklıyorsun çünkü kimse yok.
Gözyaşlarının altında ağlıyorsun
, arzularının göğsünü açıyorsun
ve geceden daha zenginsin.
Fakat
kelimelerin intihar etmesi çok yalnız