"İnsanoğlu bazen acıyı da sever, hem de tutkuyla!"
Bu cümleyi görünce biraz hüzünlendim çünkü kısa zaman önce kendi hayatımı yaşarken bilinen acıyı bilinmeyen mutluluğa tercih ettiğimi fark ettim. Kendi mutluluğumu sabote edip beni üzen şeylere takıntılı şekilde yaşadığımı ve bu durumun değişmesi gerektiğini kavramak dünyamı başıma yıkmıştı.