Herkese Merhaba
Bugün sizlere Furkan Can Arslan kaleminden Aslan’ın İni kitabının yorumu ile geldim
Aralık ayının ilk kitabı 2024 yılı basımlı 206 sayfalık bir kitap
"Hayat herkese farklı senaryolar veriyor ve isteseler de istemeseler de oynamalarını sağlıyordu."
Aslan Korkmaz. Herkes ailesinin eseriydi. İyisiyle kötüsüyle. Hayatında tanık olduğu ilk kavgada sadece üç yaşındaydı. Sonrasında annesi bırakıp gitmiş, babası ise sırra kadem basmış, o da yetimhaneye verilmişti.
"Küçük yaşta kimsesiz kaldıysanız ve sizi sizden başka koruyacak kimse yoksa iki yolunuz var demektir. Ya ezen olursunuz ya ezilen. Ben ezen olmayı seçtim."
Sekiz yaşında arkadaşları ile oyun oynarken bir çocuğa zarar vermiş ve ceza almıştı, olaydan iki gün sonra yetimhaneden kaçmış. On üç yaşında kendisini bir sokak arasında öfke nöbeti geçirirken bulmuşlar ve kaçtığı yetimhaneye geri gelmişti. Pedagog eşliğinde olaysız iki yıl geçirmiş. On beş yaşında ise bu kaçışlar her gece olur ama sabah erken saatlerde tekrar yurda geri dönermiş. Aslan'ın tek olumlu yönü sevdiği bir kitabı bitirene kadar başından ayrılmamasıymış. Bir de klasik müzik ile oturup göğü seyretmek. Yaşı on sekizine geldiğinde yetimhaneden ayrılmış. Çeşitli işlerde kısa süreli de olsa çalışmış.
"Aklımdan çıkaramadığım görüntüler, kulaklarımdan silemediğim sesler var."
Uyku. Onun için bir kaçıştı. Bedenindeki, aklındaki derin yaralardan kısa bir kaçış.
Ailesi olmasa da canını emanet edebileceği birkaç arkadaşı olmuş. Şam, Hâkim ve Efsun. Aslan'ı kötü alışkanlıklardan uzak tutan kişiydi Şam. Hâkim ise başına ne gelirse gelsin her daim onu koruyandı. Efsun ise hayatı güzel gören biraz da romantik biriydi. Peki gerçekten Aslan bu arkadaşlara sahip miydi? yoksa zaten onlar Aslan'ın bir yansıması mıydı?
"Bu dünyada yaptığım hiçbir şey yararıma olmadı
Aslan’ın İniFurkan Can Arslan · Çimke Yayınevi · 202429 okunma