|| "İbn Kayyım'ın (rahimehullah) zevcesi küsmüş ve evden gitmiş, ancak zevcesi ilim meclislerinden de geri kalmıyor.
Bir gün yine derse gelince iki büyük kadının arkasında oturmuş...
İbn Kayyım (rahimehullah) zevcesini göremiyor ve yüzünü o iki kadına tutmuş şiir okuyor:
'Ey insandan olan iki dağ, Gözümün nurunu götürdünüz, Sizi Rabbinize ant veriyorum, Azcık kenara çekilin, Kendi kamerimi göreyim...
İslam alimi, ilim meclisinde zevcesine olan sevgisini böyle dile getiriyor :))