Modern insanın elleri ayakları zincirli değil ;fakat beyni ve kalbi kilitli. Sırtında değil, ama ruhunda kırbaçlar. Köle pazarlarındaki gibi efendileri yok ;ama görünmez sahipleri, soyut efendileri var...
Hah. İşte o günden beri...
Bu hikayeyi böyle bitirmem gerekiyor değil mi :işte o günden beri şöyle oldu da böyle oldu... Hayır efendim. İşte o günden beri hiçbir halt olmadı. Mesaj içeren bir finalimiz yok malesef. Hayat devam ediyor. İyi insanlar üzülüyor. Uyanıklar köşeyi dönüyor. Temiz kalpliler saflıkla suçlanıyor. Güneş doğuyor. Sabah oluyor. Akşam oluyor. Rüzgar esiyor. Bir gün geliyor, insan ölüyor. Evet :işte bu dehşetli bir hakikattir!
"Padişahın ülkesini dışardan ele geçirmek mümkün değildir. Bu ülke ancak ve ancak içerden ele geçirilebilir." demişler.
"Peki nasıl?" diye sormuş emperyalist kral. "Efendim diye söz almış lanetli büyücü," Bir memleketi içerden yıkmanın yolu, her kafadan bir ses çıkmasını sağlamaktır. Bu sayede, cahil cühelanın gürültüsü arasında, alim ve arif insanların sözü duyulmaz olur. "