Suat Derviş'in şahane gözlemiyle anlatılmış insan hikayeleri. Hikayeler diyorum zira her karakterin kendi başına bir öykü anlattığına inanıyorum. Ama esas hikayemiz, esas kahramanımızın yaşadığı hadiselerden sonra kendini dibe vurmuş hissederken, uzatılan samimi bir el ile hayata tutunmaya başlaması. Güzel bir söz, cesaret verecek samimimi bir yaklaşım bekliyoruz herkesten. Ama bu samimi hisleri başkasından beklemek ile yapıyoruz en büyük hatayı... Belki de bireyselliğin arttığı şu günlerde herkes beklediği kadar samimiyeti başkasına gösterebilse kimse yalnız hissetmeyecek...