Yazar hikayesinin son satırlarındaydı.
Kızamıyorum, kıyamıyorum sana...
Bir gülüşüne esir ettinde gittin beni.
Keşke bir tutamcık sevseydin yazacaktı kalemi kırıldı.
Zaman kimseyi haklı çıkarmaya çalışmıyormuş. Gönlün haklı ve haksız tarafları olduğunu öğrendim. Gidenin hep haklı sebebi var daha iyisine layıksın deyip geride bir kalan bırakıyor.
Sevenin hikayesinde mi var yarım kalmak?