Gazzali
@Kariulkuttab
Kullandığım isim benim lakabım çoğu arkadaşlarım bana gazzali derler. inşallah o yolda gitmeye gayret edecem.
Hayatta; varolduğum müddetçe bu ayeti kendime prensip edindim:hayırlarda yarışın
"ey nefis kendini uyarmayı unutma!
Mum gibi ol ki, ışığın başkalarını aydınlatsın.
Mum gibi olma ki, başkalarını aydınlatırken kendini karanlıkta bırakmayasın.
Bahâeddin Nakşıbend
Şu ayeti kerime aklıma geldi: Sizler kitabı okuduğunuz halde insanlara iyiliği emredip kendinizi unutuyor musunuz? Aklınızı kullanmıyor musunuz?
اَتَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبِرِّ وَتَنْسَوْنَ اَنْفُسَكُمْ وَاَنْتُمْ تَتْلُونَ الْكِتَابَؕ اَفَلَا تَعْقِلُونَ
Şu halde kendilerini din bilgini, din adamı ya da din önderi konumunda görenlerin veya öyle tanımlananların bu uyarıyı hiçbir zaman hatırdan çıkarmamaları gerektiği açıktır. Zira başkalarına iyiliği öğütleyenlerin kendi yaşayışlarında bunun aksine davranmaları Kur’an’ın kesinlikle reddettiği bir tutumdur. Nitekim Saf sûresinde “Ey iman edenler! Yapmayacağınız şeyleri niye söylersiniz? Yapmayacağınız şeyleri söylemeniz Allah katında çok sevimsiz bir davranıştır!” (61/2-3) buyurulmaktadır.
Reklam
"Namaz çok ağır geliyor bize.
Nurgül'ün "Namaz çok ağır. Okuyoruz zaten, istikbalimiz için (didiniyoruz. Bizden neden bir de ibadet istenmiş?" dediği bir soruyla başladı o günkü sohbetleri.
"İnek, tavuk ve arı da didiniyor. Karnını doyurmanın dışında çalışıyorlar. İnek, sütü kendisi için mi yapıyor; ya tavuk, yumurtayı kendisi mi yiyor? Hayır. İneğin, tavuğun; yani bütün hayvanların bir işi, bir ibadeti var. O, bunu yapıyorsa yaratıcısına itaat ediyordur. İtaat ibadettir. Bütün varlıkların ibadeti ola- cak. Senin insan olarak kutsi bir vazifen olmayacak mı? İstikbali yanlış tarif etmeyelim. Yaşayacağın belli olmayan yirmi otuz senelik istikbale istikbal denmez.
"Ahsen lafa atladı "Bir daha mı geleceğiz dünyaya?
Nurgül lafa atladı: "Bir daha mı geleceksin düyaya? Hayatını yaşa." Kahkahayı patlatarak, "Zaten yaşlanınca mecburen uzun etek giyeceğiz."
Zümra: "O halde size ufak bir hikâye anlatayım ne dersiniz?" diye sordu. Hepsi bir ağızdan koro gibi "Evet." dediler.
"Çok eskilerden zengin asabiler bir günlük yola gidip pahalı ipekler, atlas kumaşlar alır bir gece çölde kaldıktan sonra evlerine varınca satarlarmış; ama bir türlü yakalarını kurtaramadıkları kırk haramiler çoğu kez bunları soyarmış. Asabiler yine alışverişlerini yapıp çölde konaklamışlar. Konuşmaya başlamışlar 'Yahu ne yapsak ne etsek, soyulmamak için uyumasak mı?" derken biri ortaya atlamış 'Siz rahat rahat uyuyun, ben beklerim kırk haramileri görünce size haber veririm; kalkarsınız, savaşırız." demiş. Herkes kabul etmiş ve uyumuşlar. Kırk haramiler yine gelmiş, bunları soymuş tam kaçarlarken asabiler uyanmış. Tabi iş işten geçmiş artık. Bu sefer almışlar adamı ele 'Be adam madem uyuyacaktın niye beklerim dedin?' diye sormuşlar. Adam 'Ben hiç uyumadım ki...' diye cevap vermiş. 'Ee, peki neden haber vermedin?' demişler. 'Vallahi...' demiş 'Öyle keskin kılıçları vardı ki korktum size bağıramadım. He, demiş yalnız size o zaman bağıramadım, şimdi istediğiniz kadar bağırayım' diye eklemiş. 'İş işten geçtikten sonra bağırsan ne olur, bağırmasan ne olur.' deyip adamı serbest bırakmışlar. Aynı bunun gibi, gençlik devrende yapmazsan, yaşlandıktan sonra yapsan ne olur yapmasan ne olur."
Cabir Bin Hayyam
Bak ahsene gerçekten seviyorsan, onun hayatına saygılı olmak adına ilk iş İslamiyet'i öğrenmen ve karar vermen gerek. Seni bu şekilde kabul etmez. Etse de sen mutlu olamazsın. Bir zaman sonra mutsuzluğundan dolayı ayrılık çanları çalmaya başlar."
"Kafam çok karışık, peki başlayalım Kur'an mealine ne dersin? Okudun mu daha önce?"
"Hayır, okumadım..." derken utanmıştı. "Ve Müslümanız diyoruz,
Hayyam'ın dediği gibi..."
Bir elde kadeh, bir elde kuran;
Bir helaldir işimiz, bir haram.
Şu yarım yamalak dünyada
Ne tam kâfiriz, ne tam müslüman!
Reklam