Rüyalarımda:
Tekrar tekrar kıyameti yaşatıyorlar bana,
Sarmışlar dört bir yanımdan, kılıçlar çekilmiş kınından, ben yakarış oluyorum.
Çöller, ırmaklar, denizler kıpkızıl, yıldızlara sıçramış kan.
Bir güvercin ağlıyor korkusundan, ben barış oluyorum.
Hayatımıza yeni insanlar girecek, kutlanacak günlerimiz, vedalaşacak ilişkilerimiz, matemini tutacağımız sevdiklerimiz olacak...
Bize düşen; gelene ve gidene izin verebiliyor olmak.
Her şeyin bir anlamı olduğunu bilmek,
En önemlisi, zincirlerimizi kırmak...
"Sonra öğrendim bunun asla olmayacağını, insanların değişmeyeceğini ve onları kimsenin değiştiremeyeceğini ve bunun çabalamaya değmediğini! Evet, böyledir."
Fyodor Dostoyevski