Anne baba olmak öfkeyle merhameti,tahakkümle teslim olmayı aynı anda yaşamak demektir.Çocukluğumuz omuzlarımızın üzerinden bizi izlerken kendi çocuklarımıza ebeveynlik yaparız.Çocukluğumuz koşulsuz sevgi özlemiyle gözlerimize bakarken çocuklarımıza koşulsuz sevgi vermeye çalışırız.Elbette insanın almadığını verebilmesi kolay değildir amcak yine de sevmeye devam etmek gerekir. Sevgi , biz verdikçe coğalan ve sonunda dönüp yine bizi saran , iyileştiren ,dönüştüren bir deneyimdir.