Zamanın ıssızlığı eşliğinde oturduğu kahve taburesinden doğrulmuş,yerde bulduğu kiremit parçasıyla insanların meraklı ve alayımcı bakışları içerisinde hiçbir şeye aldırış etmeden ve anbean gözlerinde artan ıslaklığı silmeden duvara bir şeyler karalıyordu.Bir kalp ve kalbin hemen altında;“Biçaresizlik yurdunda ruhumuz melek-ül-mevte zimmetli” diye bir not geçiyordu.
SARKIK KİREMİT (İHK)