Çocukluk başlamak demekti. Dünyaya, hayatta, zamana, kendine ait olan her şeye titrek adımlarla yürümekti. Çocukluk bir imkandı. Çocukluk acıya, kayıplara, ölüme henüz uzak olmaktı. Yokluğun daha az acıtmasıydı, avuntunun ve şefkatin bolluğuydu.
Hem ezilmekten korkma. Şimdiden ezilen un olur, pişer. Ha, iyice büyüdüğünde ezilmek istemiyorsan şimdi bunun nasıl olduğunu öğren ki lazım olduğunda üstüne gelenin boynuzunu kır.