-Çocukları sever misiniz?
-Severim,
-O zaman hayatı da seviyorsunuz?
-Evet, hayatı da seviyorum, ne olmuş?
-Ama intihar etmeye karar vermiş birisiniz…
-Ne olmuş? Neden ikisini bir arada düşünmeli ki? Hayatın yeri ayrı, öbürünün yeri ayrı. Hayat var, ölümse yok.
Doğrusu buraya gelirken önce hiç konuşmamayı, susmayı düşünmüştüm ama biliyorsunuz susmak evvela büyük yetenek ister, dolayısıyla bana yakışmaz; ikincisi de susmak, ne de olsa tehlikelidir…
Ne diye kara çalıyorsunuz Fransız aklına! Burada söz konusu olan yalnızca Rus tembelliği, düşünce üretme konusundaki küçük düşürücü beceriksizliğimiz, başka halkların sırtından geçinen parazitler olmamız!