“Öyle aptal ki, duygusal olan her şeyi müşfik sanıyor, gaddarca olan her şeyi bir dilim gerçeklik sanıyor, sonu fiziki şiddete varan her şeyi de, hiçbir haltı olmayan bir şeyin meşru doruğuymuş gözüyle…”
“Rekabetten korktuğum filan yok. Tam tersine. Rekabet edeceğimden korkuyorum ben - beni asıl korkutan bu. Ben herkesin değer yargılarını kabule korkunç bir şekilde koşullanmışım diye, alkışlardan ve insanların benim için deli divane olmasından hoşlanıyorum diye, bunun doğru olması gerekmez ki. Bundan utanıyorum. Bıktım usandım. Tam bir hiçkimse olacak cesaretim olmamasından usandım. Kendimden de, bir çeşit ses getirmek isteyen herkesten de usandım.”