İnsan bazen kimseyi kaybetmiyor aslında. Sadece kimlerin gerçekten yanında olduğunu öğreniyor. Gün geliyor, uğruna kendinden verdiğin insanlar seni en kolay harcayan kişiler oluyor. Kırılıyorsun, sinirleniyorsun “nasıl böyle oldular” diyorsun ama sonra anlıyorsun bazı insanlar hayatına kalmak için değil, sana bir şey öğretmek için giriyor. Ben artık kimseyi zorla tutmaya çalışmıyorum. Gitmek isteyen gitsin. Çünkü insan en sonunda şunu fark ediyor. Kendini kaybettiğin hiçbir sevgi, dostluk ya da ilişki gerçekten sana ait olmamış.