Kül olan, ateşten geldiğini bilmez,
O sadece onu savuran rüzgârı tanır.
İçin için yandığı hiç aklına gelmez,
Rüzgârı kendine tek kader sanır.
Del olan, topraktan geldiğini bilmez,
Sadece onu delirten düşünceyi tanır.
Kalbinin duracağını aklına gelmez,
Deliliği kendine tek kader sanır.
Kül olmak ateş olmanın eseri,
Del olmak insan olmanın bedeli.
Her şeyin kendi içinde var nedeni,
Yanmıyorsan bile vardır sebebi.
Ateşle yandım, kül oldum,
İnsana kandım, del oldum.
İçim içimi yedi günler boyu,
Kendi kendime el oldum...