Oysa kontrolden çıkan her duygu insanı kontrol etmeye başlar. Bu andan sonra peşinden koşulan sevgili değil, kişinin kendini mutlu hissettiği haz halidir ve peşinden yeterince uzun koştuğunuz her şeyin bağımlısı olursunuz.
Bir diğerini görünce eski aşkını unutur Romeo. Aşk böyledir demek ister Shakespeare; gelir, geçer. Eğer çok ciddiye alınırsa da öldürür. "En iyi şey bile, güzel kullanıştan yoksunsa gerçek sonuçtan kaçıp ulaşır kötülüğe." Ve "Acılar da öyledir..." diye ekler.
Düzen uğruna düzen, insanın hem dünyayı hem kendisini dönüştürmek üzerine kurulu temel gücünü iğdiş ediyor. Hayat düzeni yaratır, fakat düzen hayatı yaratmaz.
Biz ise tam tersini yükselişimizin henüz tamamlanmadığına yarının gerçeğinin dünün yanılgısından beslendiğini ve aşılması gereken çelişkilerin bizim gelişimimizin asıl ihtiyaç duyduğu humus olduğuna inanıyoruz.