İlk kaybım, yedi yaşında mescitten çalınan ayakkabım olmuştu.Kuran hocam, kocaman takunyaları verip -"Fatıma,yarın yine gel derse emi? "dedi saçlarımı sıvazlayarak.aglayarak evin yolunu tutarken o an anlayamadım lakin Hocam da kaybolan güvenimin aynı yerden yeşerecegini anlatmak istedi bana belki...sahi kaybettiğimiz yerde mi o sıkı sıkı sarıldığımız heybetli, koca gövdeli güvenlerimiz ?..
Ve yine aynı biz , o Koca gövdeli güven ağacının gölgesine meftun....
Lâl 🍂