Kerime Günaydın
@Kerimeeee
Şu anda okuduğu kitaplar
Kadındı bu. Halleri, muhalleri, ânı, niyeti, bulaşıyordu, akıyordu. Durmuyordu bir yerde, sızıyordu.
Adem’in ismini Yaratıcı vermişti. Havva’yı Adem adlandırdı.
Havva’nın adı adına, ruhu ruhuna, varlığı varlığına katıldı.
Bedeni? Zaten kaburgası kadar Adem’e yakındı.
Sanki, dedi, bak tam şuramda, sol yanımda, kalbimin altında bir yer eksik kalıyor. Sonra bu kadarla kalmıyor, o eksiklik bütün ruhuma doluyor. Ne yapsam eksilmiyor ne yapsam dolmuyor.
-
-
Ama işte! Melek değildi ki bu, insandı.
Ona has ona mahsus değildi yalnızlık.
Onun doğasına yalnızlık ihtisası yazılmamıştı.
En eski düşmanlık hikayesi böyle başladı.
Ateşin tutkusu, toprağın onuru.
Cennet yine zamansız mekansız bahçe. Ama başkaldırıcıların bu ilkiyle arasına sonsuz bir uçurum girdi.
Şeytana aşikar, cennet sakinlerine gizli.