Atın boynuna sarılıp yere yığıldıktan sonra ev sahibine teslim edilen Nietzsche'nin, eve götürüldüğünde koltuğa çöküp söylediği ve bilincinin yerinde olduğu son anlara ait sözlerinden biri şudur: Mutter, ich bin dumm (Anne, ben aptalım)
Bu sözden ve geçirdiği şiddetli krizden sonra, yıllar sürecek o derin sessizliğe gömülmüştür.