Köşede duran kemanı aldı. Ben uzanırken o da kısık, belli belirsiz bir ezgi çalmaya başladı. Doğaçlamaya karşı üstün bir yeteneği olduğunu hesaba katarsam, bu hiç şüphesiz kendi bestesiydi.
Hareketleri, koku peşine düşmüş eğitimli bir tazı gibi çabuk, sesiz ve sinsiydi. Kanunu korumak yerine enerjisini ve aklını kanuna karşı kullansaydı, ne kadar korkunç bir suçlu olabileceğini düşünmekten kendimi alamadım.