"Bizler susuz aslanların alayı cephelerden cephelere yiterek var oluyoruz. Bizi, bizlerin bu fedakârlığını ve cepheye mecbur olmayı bizden sonrakiler gayet iyi anlayacaklardır."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Neden hep yollardayız doktor?" diye soruyorum.
Doktor bu soruma gülüyor:
"Yolcular hep yollarda olur komutan. Bizler cephe yolcusuyuz. Alayımız eskiden nerelerde çarpışmış; İlk önceleri Trablusgarp'ta, Balkan Harbi'nde. Sonraları da Çanakkale'de, Galiçya'da savaştı...Dönüyoruz ama emin ol ki bizi yine cephe yollarına düşüreceklerdir.
Hiçbir doğa yasası, insan evladını aşırı tüketimiyle kendi kendini tehlikeye atmaya zorlamaz. Yeryüzünde yaşam tehlikeye giriyorsa, bu tamamen bizim aklımız yüzünden olur
Dönüşümün anahtarı zekâdan ziyade özerkliktir. Duygular bize amaçlarımızı değiştirme özgürlüğü verirken, düşüncelerimizin de yeni ufuklara yelken açmasını sağlarlar Nörolog Antonio Damasio'nun belirttiği gibi duygular, yıldızlara ulaşmamız için bizi kamçılarlar, "binlerce düşünce gemisini denize indirmemizi sağladıkları gibi onları yönlendirmemize de yardım ederler." Ama bu duyguları öncelikle hayatta kalmasından sorumlu oldukları bir vücut üretir.