Bir umudu olmalı insanın yarın için, yarım kalmışı için.Ya da umut vereni olmalı.Sabahların daha güzel olacağına, güneşin daha sıcak daha parlak doğacağına.
Kimi anlarda tek başınalık, insanın kendi varlığıyla tam bir temas kurduğu duru bir farkındalıktır.Yalnızlık ise özün kendine uzanamayıp usulca çözüldüğü o içsel uçurumdur.