"İnsanlar," dedi Küçük Prens. "Trenlere doluşurlar ama ne aradıklarını bilmezler. Onun için de hiç durmadan koşar, heyacanlanır, mekik dokurlar."
Sonra ekledi: "Değmez..."
"Yalnızca çocuklar ne aradıklarını biliyor," dedi Küçük Prens. "Bir bez bebek için zaman harcıyorlar. Sonra o bez bebek çok çok önemli oluyor. Ellerinden alındığında da ağlıyorlar."
"Onlar çok şanslı." dedi makasçı.