İçimde hangi adam konuşuyor?
Hem aklımda, hem bedenimde aynı anda ayrılamam. Bu yüzden tek kişi olamıyorum.
Kendimi aynı anda sayısız şey olarak hissedebiliyorum.
Fazla büyük usta kalmadı.
Fakat hiç kimse de yaptığı hareketin başka insanları üzdüğünü anlamaya çalışmıyor. İnsanlar zamanla daha iyi olmuyorlar, sadece akıllanıyorlar. Akıllandığın zaman sineklerin kanatlarını koparmaktan vazgeçmiyorsun, yalnızca bunu yapmak için daha iyi nedenler buluyorsun.
Güzelleştirmek elimizde. Günü, insanı, akışı, çocuklarımızı, kendimizi… hayatı özetle. Bazen sadece tebessüm çözer. Bazen bağırıp, öfkelenmek yerine sarılmak çocuğumuza…
Elindeki kesikten daha mı değersiz ruhundaki yaralar?
Kırılan kolundan daha mı önemsiz kırılan kalbin?
Ne zaman başlayacaksın kendine bakım vermeye?
Ne eskiden iyiydik, ne de şimdi kötüyüz. Bu sadece bir yanılsama. Bir sanrı. Olduğumuz kadarız. Olması gerektiği gibi gibiyiz. Dün gerçekten iyiyse bugün neden kötü? Bugünü dün hazırlamadı mı? Demek ki dün yeterince iyi değildi ya da haddinden fazla iyiydi ki bugünkü kötülüğü hazırladı.