Sevgiyi alt edemeyenlerin yapabileceği en iyi şey bu duyguyu dizginlemek, yaşamın ağırbaşlı konularıyla işlerinden güçlerinden kesinlikle uzak tutmaktır. Yoksa insanın işine gücüne bir karıştı mı, her şeyi altüst eder, insanı amaçlarına hiçbir zaman bağlı kalmayacak bir duruma sokar.
Kendi değeri olmayan bir insan başkalarının değerini hiçbir zaman anlamaz, çünkü insan gönlü ya kendi üstünlüğü ya da başkalarının kötülüğü ile beslenmek ister, bunlardan yoksunsa örekine dayanmak zorunda kalır, bir başkasının üstün değerine ulama umudunu yitirince de o kişiyi bulunduğu yüksek yersen aşağıya çekmekle bir eşitlik kazanmaya çalışır.
Bütün duygular arasında insanı sevgi ile çekememezlik kadar saran, büyüleyen bir duygu daha yoktur. Her ikisinde de ateşli istekler ağır basar; ikisi de özellikle kuruntulara kapılmaya her an hazırdır; ikisi de özellikle yöneldikleri şey karşısında hemen göze batarlar.