Ben bilgi istiyorum.
İnanç ya da varsayım değil, bilgi. Tanrının elini uzatıp kendini göstermesini... Benimle konuşmasını istiyorum.
-Ama o suskun.
Karanlıkta ona sesleniyorum. Ama sanki hiç kimse yok.
-Belki de kimse yoktur.
O halde yaşam korkunç bir şey. Her şeyin bir hiç olduğunu bilen biri, ölüm karşısında yaşayamaz.
-Çoğu insan ne ölümü ne de yaşamın hiçliğini düşünür.
Ama bir gün hayatın son anlarında karanlıkla yüzleşmeleri gerekecek.
-O gün.
"Korkumuzdan... BİR İMGE YARATIR VE SONRA DA O İMGEYE TANRI ADINI VERİRİZ."