Hâlimé

İnsan kendisinin durağı; Yollara çıktıkça, ya eksilirsin ya çoğalır... Yerinde bıraktığın her yol tabelasında, Bir mola verirsin anlamak için : Şimdi sen yolun neresindesin? Yaşarken ölmektir bazen, hayatın gerçeği... Uyandığında başlar bazen rüya; bilemezsin.
Sayfa 59·Kitabı okuyor
Reklam
Sevgi, kendi sınırlarını sevdiginin sınırlarında kaybetmektir... Sevgide kazanmak veya kaybetmek yoktur... Bir baska iklimde, insanın yüzyıllardır özlediği kendisine sımsıkı sarılıp sevinçten göklere uçmasıdır sevgi...
Sayfa 27·Kitabı okuyor
Saklayacak gücü kalmamıştı; başkalarından yıllarca kaçmış, onlar anlamasın diye hep başarılıyı , hep iyi ve mutluyu oynamıştı. Başkaları anlamayınca kendisi de anlamayacak sanmıştı. Başkalarını kandırırken kendisini de kandırmıştı... Kendisini daha fazla kandırmak istemiyordu artık. çünkü kendisini kandırdıkça içindeki boşluk büyüyordu..
Sayfa 13·Kitabı okuyor

Hâlimé

, bir kitabı okumaya başladı
Cezmi Ersöz
7.3/10 · 355 okunma
Güzel, güzeldir..