Gulshan21

Gulshan21
@Kitab_21
Hiçbir şeyden korkma,ne kork ne de üzül.Yalnız içindeki pişmanlık eksilmesin-o zaman Tanrı herşeyi affeder-içten pişmanlık duyan için Tanrının affetmeyeceği hiçbir günah yoktur,olamaz.İnsanoğlu da,Tanrının kullarına karşı sonsuz sevgisini tüketecek derecede büyük günah işleyemez.Tanrı sevgisine üstün gelebilecek bir günah olabilir mi? Yalnız pişmanlıktan uzaklaşma,korkuyu kalbinden çıkar.Tanrı seni günahınla berabar,günahkar olarak,ummadığından çok sever.Tövbe eden günahkarın,kendi nazarında on günahsızdan daha makbul olduğu kitaplarımızda çoktan yazılıdır.Git ve hiç korkma.İnsanlara gücenme,haraketlerine kızma.Ölenin sana yaptıklarını kalbinden affet,içten barış onunla.Pişmanlık duyuyorsan içinde sevgi var demektir.Sevince de Tanrı seni kabul eder.Sevgi nelerin bedelidir,neleri kurtarmaz.Senin gibi bir günahkar olan ben haline acıyor,duygulanıyorsam,Tanrı sana daha çok merhamet eder.Sevgi bütün dünyayı satın alacak değerde bir cevherdir,onunla yalnız kendinin değil,başkalarının günahlarını affettire bilirsin.Git ve hiç korkma
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kendi kendinize yalan söylemeyin.Kendi kendine yalan söyleyip yalanını ciddiye alan insan sonunda kendinde ne de etrafta gerçeği seçemez olur.Böylece hem kendisine hem de başkalarına saygısızlık eder.Saygının olmadığı yerde sevgi de kaybolmaya başlar.Bunun boşluğunu doldurmak,gönül eğlendirmek için kendini çeşitli ihtiraslara,kaba zevklere bırakır,ahlaksızlığını hayvanlığa vardırır;bütün bunlar durup dinlenmeden kendisine ve çevresine yalan söylemesinden doğmaktadır.Kendi kendine yalan söyleyen herkesten önce alınır.Bazen alınmak pek tatlı gelir,değil mi? İnsan,kimseden kötülük görmediğini,kırgınlığı kafasından uydurup,laf olsun diye,sırf sahne oluşturmak için yalana sarılarak pireyi deve yaptığını bildiği halde surat asar,büyük bir zevkle gücenir ve bunu gerçek nefrete kadar da götürür.
-Sevgiyle...Yakınlarınızı daima artan bir gayretle sevmeyi deneyin.İçinizdeki sevgi çoğaldıkca Tanrının varlığına da,ruhun ölmezliğine de kanaat getirmeye başlarsınız.İnsanları sevmekte tam bir fedakarlığa varabilirseniz ve kesinlikle inanırsanız,ruhunuz artık hiçbir şübheyle kararmaz.Bu denenmiştir,tereddütsüz böyledir
İnsanlık,ruhun ölümsüzlüğüne inanmasa bile,kendinde erdem içim yaşama gücü bulur.Bunu hürriyete,eşitliğe,kardeşliğe sevgisinden alır
Kısacası,sadece ücret karşılığı çalışan bir işçiyim,emeğimin bedelini hemen isterim.Beni takdir etmeli,sevgime sevgiyle karşılık vermeliler.Başka türlü sevemem ben.