Çevremizi saran şu Tanrı nimetlerine bakın bir kere; gök açık,hava temiz,otlar körpe,kuşlar,tabiat alabildiğine güzel ve günahsız..
Yalnız bizler; Tanrı bilmez ahmaklar hayatın bir cennet olduğunun farkında değiliz.Bunu anlamaya azıcık niyetimiz olsa cennet bütün güzelliğiyle karşımızda şekillenir,biz de bir-birimizle kucaklaşır ağlamaya başlardık
Mucize realist insanda hiçbir endişe uyandırmaz.Realist insanda iman uyandıran mucize değildir.Realist insan zındıklık yolunu tutmuşsa,bir mucize görse bile kendinde buna inanmamasınl sağlayacak kuvvet ve kabiliyyeti bulur.Mucize insan kabul etmez halde bile olsa inkar etmez,hislerine sırt çevirir.Kabule yanaştığı takdirde bunu mucize saymaz,şimdiye kadar bilmediği tabii olay şeklinde görür.
Realist insanın imanı mucizeden doğmaz.İman,mucizeleri doğurur.Böyle bir kimse,bir kere iman edince,artık kendi gerçekçiliğinin zarureti olarak mucize imkanını da kabul etmek zorundadır.