Yakut,Kazak,Kırgız halklarından kadınlar özel bir “plasenta gömme”ritüeli yaparlar.Umay ile ilgili bu ritüel,kültürümüzdeki bebeğin göbek bağını bir yere gömme geleneğinden tanıdıktır.
Umay,doğumun sağ salim atlatılmasını sağlar,doğum sırasında anne ve bebeğe zarar verebilecek kötü ruhları uzaklaştırırdı.Hatta bebek doğduktan sonra da bir süre onun yanından ayrılmazdı.Bebeklerin uyurken gülümsemeleri işte bu yüzdendi;yanlarındaki Umay’ı gördüklerinde rahatlayıp gülümserlerdi.Umay onları uzun bir süre yalnız bırakırsa bebekler hastalanırdı.İyileşmeleri için ise yine Umay’ı çağırmak gerekirdi.Umay’ı usulünce davet etmek için şamanlara başvurulurdu.
Eski Türk inancında Umay,çocukları ve anneleri koruyan,doğumların gerçekleşmesini sağlayan,kısacası başlıca görevi insanlığı ve onun soyunu korumak olan kutsal ruhtu.Bu özelliklerinden dolayı Umay’a “ana”da denilirdi.Umay hem biraylerin hem de ulusun anası sayılırdı.