S u d e
@Kitabotik
İnsan karşısındaki acı çekerken, onu acıtmamak için kurduğu cümlelere ne kadar dikkat ederse etsin muhakkak yarasına parmak basardı
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Cümleler bazen hissettiğimiz acıların, hüzünlerin, tuttuğumuz yasların ve anlatmak istediğimiz duyguların yerini tutmuyordu...
"Karşımdaki insanı kırmadan onu reddederdim çünkü her kalp kendinden sorumludur."
"Karşındaki insanı kırmadan reddetmek mümkün mü?"
"Değil ama sırf o istiyor diye bunu kabul etmek de bayağı kötü bir hareket. Her türlü acı verir."
"... hiçbir şey ilk kaldığı gibi olmaz. Muhakkak izler taşır."
"...Her insan sevgisinin karşılığını almak ister ama sevdiğin insan seni sevecek diye bir kural yok ki. Öyle olmuş olsaydı yeryüzünde bu kadar kalp kırıklığı olur muydu?"
"Ama bazen insanlar birbirini severken daha çok kırıyor ve kırılıyor."
"İşte o da çok sevmekten."
"Biz birbirimizi çok seviyoruz ya, o zaman sürekli kırılacağız."
"Biz istisna olsak ya?"
"Bu bizim elimizde," dedi. "Ama biliyorsun ki hiçbir hayat kırmadan, kırılmadan devam etmez. Seni ömrüm boyunca bırakmayacağım, daima ellerinden tutacağım ama muhakkak ki kırılacağımız anlar olacak işte o zaman..."
"İşte o zaman bile seni çok seveceğim, Akif Selim."