1. Öğrencilere Yönelik Sıkı Denetim:
Üniversitelerin; öğrencilerin ödevlerinde veya tezlerinde kopyacılık (intihal) yapıp yapmadığını denetlemek için Turnitin gibi çok gelişmiş ve pahalı yazılımlar kullandığı belirtiliyor. En ufak bir hatada öğrencilerin notlarının kırıldığı, dersten kaldıkları ve hatta okuldan atılarak kariyerlerine "kara bir leke" sürüldüğü anlatılıyor.
2. "Hayalet Yazarlık" ve Akademisyenlere Yönelik Denetim(sizlik):
Öğrenciler bu kadar sıkı denetlenirken; bazı profesörlerin ve akademisyenlerin, aslında başkalarına (hayalet yazarlara) yazdırdıkları makalelerin altına kendi isimlerini koydukları ifade ediliyor.
Sonuç:ki
Öğrenci yapınca: Ağır cezalar, dışlanma ve akademik kariyerin bitmesi.
Akademisyen yapınca: Genelde cezasız kalma ve sistemin bu durumu görmezden gelmesi.
Mümessiller oturup ilaçlarının faydalarını anlatır ve hekimi, 'X teşhisi' konulmuş sonraki beş hastasını yeni ilaca başlatmak gibi somut bir plana bağlamaya çalışırlar. Küçük bir çevre baskısı ve ikna edici konuşmalarla bir söz alınabilir ve IMS verileriyle bu takip edilebilir.
Sonuç olarak; bir hekime yapılan iyilikler buna göre ayarlanır ve bir dahaki ziyarete kadar nasıl bir baskı yapılacağı planlanabilir. Kolay ikna olanlara mümessil şunu sorabilir: “Bizim ilacın yan etkileri daha azken, neden bu ucuz ilacı kullanıyorsun? Bakın, ikisini karşılaştıran bu grafik dediğim şeyi ispatlıyor.” Mümessillerin deyimiyle “sağa sola ilaç saçan” bir hekime de şöyle sorabilir: “Neden aynı ilaç sınıfından rastgele bir antidepresan karışımı yazıyorsun?”"
"Kanın pıhtılaşmasını önlemeye yardımcı olabilen ve çeşitli kalp hastalıkları bakımından yüksek risk taşıyanlara verilen bir "anti-platelet" ilaç olan klopidogrel hakkında bir araştırma yapıldı. Popüler ve pahalı olan bu ilaç, 2005'te 6 milyar dolarla dünyanın en çok satan ikinci ilacıydı. Klopidogrel 1999'da hiç reklamsız, piyasaya sürüldü ve 2001'e kadar yine reklamı yapılmadan yaygın olarak kullanıldı. Sonra şirket toplamda 350 milyon dolar harcayarak televizyona reklam verdi. Tuhaftır, bunun ilacı kullanan insanların sayısı üzerinde hiçbir etkisi olmadı, sayıları aynı oranda artmaya devam etti. Yani bir şey hariç hiçbir şey değişmedi. Sadece klopidogrel tablet başına 40 sent pahalandı. Sonuç olarak Medicaid tek başına fazladan 207 milyon dolar ödedi."
...hastalar bilgi eksikliği yüzünden sürekli zarar görüyorlar. Piyasada pek faydası bulunmayan ya da rakiplerinden daha faydalı olmayan ilaçlardan geçilmiyor olması durumu; eğer hekimler ve hastalar bunu bilselerdi, en uygun seçenekleri anında ve rahatlıkla bulup ona göre davranabilselerdi sorun olmazdı. Fakat ağzı sıkı düzenleyici kurumlar risk ve faydalara dair mevcut bilgileri saklarken, hatta kaliteli deneme verileri toplanamazken bu mümkün değildir.