Şimdi üzerime öyle bir sıkıntı çöktü ki, düşüncelerimi canı gönülden hissetmeye başladım ve canım, bununla bir yere varamaz insan, ama yinede bir parça kendi kendine değer vermeli. Gerçekten, bir tanem sık sık kendi kendime hiç neden yokken perişan ediyorum, kendime hiç değer vermiyorum ve bir taş parçasından değersiz sayıyorum. Bunu bir benzetmeyle dile getirirsek, belki de bunun nedeni benim benden sadaka isteyen şu yoksul çocuk gibi itilip kakılmış olmamdır.