''İçimdeki özlem ,'' dedi umutsuzca, '' kum taneleri kadar çok anne. Her sabah uyanıyorum, hala onlarlayım. Her gece başımı yastığa koyuyorum, hala onlarlayım. Nasıl özlemem onları? Nasıl kesip atabilirim gövdemden çıkan filizleri? Şmdi söyle bana, sende bir anne değil misin?