Emre Düzen

Emre Düzen
@KitapSanatkar
Evde bir sohbet gibi...
Puan vermedi·80 syf.··
2022 5. kitabı
Kitabı ilk başta olayları ve isimleri kavrayamadım. Çünkü insanlara bazen ismiyle seslenilmiyordu Voynitsky=Vanya. Buna alışmam biraz uzun sürdü ve moralim biraz düştü kitaba başlarken lakin yarısında ve sonrasında yaşananlar ilgi çekici olmaya başladı ve bir anda herşey oluverdi ve kitap bitti. Tüyatro türünde bir kitaptır. Alıntıyla bitireyim, iyi o okumalar. "ELENA ANDREYEVNA:(ondan tabancayı almaya çalışarak) Bırakın, bırakın onu, size diyorum! VOYNİTSKY:Bırakın, Hèléna! Bırakın beni! (serbest kalınca içeri girer ve gözleriyle Serebryakov'u arar.) Nerede o? Ah, işte orada! (Ona ateş eder.) Bam! (sessizlik olur.) Vuramadım mı? Iskaladım mı? (Öfkeyle) Kahretsin, kahretsin! Lanet olsun! (Tabancayı yere atıp yorgun bir şekilde sandalyeye oturur.)
Vanya DayıAnton Çehov · Kızıl Panda · 202311,4bin okunma
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim

Emre Düzen

, bir kitap okudu
Puan vermedi·80 syf.··
2022 5. kitabı
Anton Çehov
7.5/10 · 11,4bin okunma
Kısa ve güzel
Puan vermedi·48 syf.··
2022 4. kitabı
Kitap, ince kitap olduğu için baya sarıyor.Özellikle sonraları bir heyecan katıyor insana. Güzel bir anlatım. Konusu "tatarlar" tarafından esir alınınan(bir de arkadaşıyla) ve esirin kaçış planlarının anlatıldığı bir kitaptır. Alıntıyla bitireyim. İyi okulamalar. "Şafak vakti köye getirilip sokağın orta yerine bırakıldılar. Koşup gelen çocuklar taş atıyor, bağırıyor ve kamçıyla dövüyorlardı onları. "
Kafkas EsiriLev Tolstoy · Kızıl Panda Yayınevi · 20212,677 okunma
Psikoloji ve karmaşa
Puan vermedi·50 syf.··
2022 3. kitabı
Kitap bana göre çok psikolojik bir kitap.İsminin hakkını vermiş.Karısıyla olan çatışmaları okurken psikolojik bir rahatsızlık duydum.Kitap, ülkesinde savaş çıkan(bundan dolayı rahatsız olacaklar ki) çiftin İsviçreye gitmesi ve ülkesi onu savaşmak için geri çağırması üzerinedir. Anlaşılır kitaptır, alıntıyla bireyim. "Evinin önünde bir kez daha arkasını döndü. Belki bir yerlerden bir ses, bir sevgi sözcüğü gelirdi. Belki de bir şey, içindeki o çelik itaat makinesini yumruklarıyla parçalamak isterdi fakat kimse konuşmadı. Kimses seslenmedi. Kimse görünmedi. Hepsi onu terk etmişti, kendini dipsiz bir uçuruma düşüyormuş gibi hissediyordu. Birden aklına göle doğru on adım daha gidip köprüden atlayarak edebi huzura kavuşmanın daha iyi olacağı düşüncesi geldi"
MecburiyetStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202175bin okunma