Kitabı bitirdim . Hikayelerin hepsini çok sevdim ama 3 tanesi benim gözümde çok ince elenip sık dokunmuş . Edirne’nin Köprüleri : Çok sıcak bir aile öyküsü . Karakterlerin hepsi o kadar hayatın içinden ki adeta konuşup sohbet edesim geldi .
2.si kitaba da adını veren Parasız Yatılı: Anne ve kızın öyküsü o kadar hüzünlüydü ki bir ara gözlerim doldu. Çaresiz insanlar eline geçen fırsatları değerlendirmek için hayata karşı gardlarını sıkı sıkı alıyorlar .
Ve evet En En En beğendiğim öykü sanırım Haraç’tı. Kimi kimsesi olamayan insan sürekli birilerinin merhametine muhtaçtır ve asla başına gelenlere ses edemez , yorum getiremez . Sadece biri beni sahiplensin de gerisi önemli değil der . Bende çok iz bıraktı . Bir öykü ne kadar güzel olabilirse emin olun o derece güzel . Vakit kaybetmeden alıp okuyun .