Kitap Okuyan Adam
@Kitap_Okuyan_Adam
Puan vermedi
Goethe abimizin de dediği gibi “insan yaşamı boyunca bir kez sever; önceki ve sonrakiler birer arayış, kaçış ya da aldanıştır...”
Evliliklerinde sevgiyi, yaşamlarında mutluluğu bulamayan, ruhları işi ve ailesi arasında sıkışıp kalmış, monoton hayatlarından kurtulmak için bir sahil kasabasını seçen iki orta yaşlı insan emekli biyoloji öğretmeni Adnan Refik ile özel bir bankanın kambiyo müdürü bankacı Yüksel... Hayatları boyunca aradıkları tutkuyu bir haftada bulmaya çalışıp, tam bulduklarına inandıkları zaman da yine aldanan, söküp atmak istedikleri zincirlerine birer kilit daha vuran iki foraminifer...
İnsan ne kadar değişmek istese de geçmişine sıkı sıkıya bağlı, kolay değil tüm yaşadıklarını bir çırpıda söküp atmak...Yine de değişebilmeyi göze almalı insanlar...
Puan vermedi
Yılmaz Güney'in Nevşehir Cezaevi'nde, on altı ayda yazdığı "Boynu Bükük Öldüler" 1972 yılında Orhan Kemal Roman ödülünü kazanmış sinemasal tadında bir başyapıt. Geniş halk kitlelerince ve edebiyat çevrelerinde değeri fazla bilinmemiş bu roman, benim bu hayatta en çok sevdiğim kitaptır. Ağasına tanrı gözüyle bakan Halil'in, askerden döndükten sonra giderek bilinçlenmesini ve kente göç etmesini anlatan bu kitap; kitabın kahramanları olan Halil ve Emine arasındaki aşk ve finalde yaşadıkları ile bugünümüzden çok ilerde bir düşünüşün temellerini atıyor...Yılmaz Güney, keşke daha fazla roman yazabilecek bir ortam bulabilseydi...
