Nazlı
@Kitap_huzuru
33 okur puanı
Temmuz 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Nazlı
, bir kitap okuduPuan vermedi·104 syf.·
11 saatte okudu
·Okunma: 16 Nisan 2026 00:18
·2026 15. kitabı
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Seni ne ihtiyarlattı?
Öykülerde, kitaplar ve edebiyat önemli bir yer tutuyor. Kitaplara verilen değer dikkat çekiyor.Kitapların bu şekilde anlatılması çok güzel olmuş. Kitapların öneminin hatırlatılması yerinde bir karardır. Hayat devam ediyor, bizler de unutmak ve hatırlamak arasında yol alıyoruz . Kitapların önemini hatırlatan ve anlatan yazar, tekrara düşme durumunu ya da eleştirilerini göze almıştır. Hatırlatma görevini üstlenmiştir. Ayrıca kitap paydasında birleşen öyküler, tekrara düşmediği gibi her defasında şaşırtmıştır çünkü her öykü, başka bir pencere açıyor ve gördüğümüz manzara değişiyor.Yazarlık ve edebiyata dair izler hemen fark ediliyor.Sorular ve sorgulamalar var. Cevap aranıyor. Bu sorular farklı alanlara ait ama hayata dair sorular ve sorgulamalar, dikkat çekiyor ve çoğunluğu elinde tutmayı başarıyor. Öğretmenlik de dikkat çeken izleklerden biridir.Eğitim, öğrenci, öğretmen bağlantısıyla kurgulnan öyküler var. Bu öykülerin gerçek hayatla bağlantılı olduğu hissediliyor.Hayatın bizzat yansıdığı öykülerde yok değil. Seçim yapmak zorunda kalmak, her seçimin getirdiği sonuca veya sonuçlara katlanmak. Pişman olmak ama zamanı geri alamamak. Hayatın tekrarının olmadığını kanıtlıyor. Hayatın incittiği , ihtiyarlattığı olaylar ve durumlarda yerini almıştır. Kitabın ismi buradan gelmiyor. Hayatta yorar, yıpratır ve yaşlandırır ama kitabın isminin çıkış noktası burası değil. Cevap öykülerin birinde, birdenbire,karşınıza çıkacak.
Sözcük Sınırının Olduğu Öyküler: Söz Oyası
Söz Oyası küçürek öykülerden oluşuyor.Sözcük sayısı az, anlam derinliği fazla. Anlatmak istenileni kısa, öz ve etkileyici bir biçimde anlatmak esastır. Bu da dilin inceliklerini, imkânlarını bilmeyi gerektiriyor. Öyküler daha çok diyaloglardan oluşuyor. Konuşmalar sürüyor, bir bakmışsınız eserin son sayfasını okuyorsunuz. Sohbet havasında okunan öykülerden bahsediyoruz.Öykü sonları beklenmedik bitiyor. Düşündürüyor. Kısıtlı imkânlara bunu yapabilmek takdire şayandır.Öykü sonlarının beklenmedik bitmesi bambaşka bir konudur.Başlangıç ve bitiş arasındaki mesafe kısa.Sınırlar belli. Hareket alanı kısıtlı. Beklenmedik bir finalle öyküye son noktayı koyuyor.
Beklemek, ölüm, pişmanlık, kırılmak gibi izlekler ön plana çıkıyor. Bu izlekler ve daha fazlası var ama bunlara ait tüm duygular hissediliyor. Küçürek öykünün sınırları dahilinde; duygular hissediliyor, düşünceler anlaşılıyor, hayat birebir yansıtılıyor. Sözcük sınırı, duyguları öykünün dışında bırakmıyor. Hayata sırtını dönmüyor.
Küçürek öyküde, tıpkı şiir gibi, az sözcükle bir şeyler anlatmayı tercih ediyor. Şiirin anlam derinliği ve arka planı herkesçe bilinen bir durumdur. Küçürek öykünün de böyle bir yönü olduğunu düşünüyorum. Söz Oyası 'ndaki öykülerin düşündürücü olmasını, biraz da, buna bağlıyorum. Söz sınırı her şeyi yazmaya fırsat vermiyor ama anlatmaya engel değil. Anlam derinliğine ise hiç engel değildir.
Eserin ismi,öykülerin özelliğini yansıtıyor. Ne de olsa oyalar, tek bir ilmekle başlıyor ama eklendikçe bütün ortaya çıkıyor. Yanlış bir ilmek görüntüyü bozacak ve tekrar örmek zorunda bırakacaktır.
Detayların Hâkim Olduğu Öyküler
Hayatın içinde gözden kaçırılan detaylarla harmanlanan öykülerden oluşuyor.Küçük olaylar zihinde büyüyor. Aşılmaz dağ hâlini alıyor. Büyütülen detaylar, konuşulmayan konular büyüyor. Sebep aranıyor ama net bir cevap bulunmuyor. Hayatın koşuşturması arasında kaçırdıklarımızı hatırlatıyor. Kaçırıyoruz, yetişmek istiyoruz ama telaşlarımız izin vermiyor. Yaptığımız tercihlerin bir bedeli olur. Bu bedel kimi zaman bir yıkım olur.Kimi zamanda yeniden doğuş olabilir. Öykülerde;sayılardan ibaret olan, sessizliği tercih eden, hayatın koşuşturması arasında kaçırdıklarımıza yetişmeyen çalışan ve ait hissetmeyen insanların öykülerini okuyoruz.