Nazlı
@Kitap_huzuru
32 okur puanı
Temmuz 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Seni ne ihtiyarlattı?
Öykülerde, kitaplar ve edebiyat önemli bir yer tutuyor. Kitaplara verilen değer dikkat çekiyor.Kitapların bu şekilde anlatılması çok güzel olmuş. Kitapların öneminin hatırlatılması yerinde bir karardır. Hayat devam ediyor, bizler de unutmak ve hatırlamak arasında yol alıyoruz . Kitapların önemini hatırlatan ve anlatan yazar, tekrara düşme durumunu ya da eleştirilerini göze almıştır. Hatırlatma görevini üstlenmiştir. Ayrıca kitap paydasında birleşen öyküler, tekrara düşmediği gibi her defasında şaşırtmıştır çünkü her öykü, başka bir pencere açıyor ve gördüğümüz manzara değişiyor.Yazarlık ve edebiyata dair izler hemen fark ediliyor.Sorular ve sorgulamalar var. Cevap aranıyor. Bu sorular farklı alanlara ait ama hayata dair sorular ve sorgulamalar, dikkat çekiyor ve çoğunluğu elinde tutmayı başarıyor. Öğretmenlik de dikkat çeken izleklerden biridir.Eğitim, öğrenci, öğretmen bağlantısıyla kurgulnan öyküler var. Bu öykülerin gerçek hayatla bağlantılı olduğu hissediliyor.Hayatın bizzat yansıdığı öykülerde yok değil. Seçim yapmak zorunda kalmak, her seçimin getirdiği sonuca veya sonuçlara katlanmak. Pişman olmak ama zamanı geri alamamak. Hayatın tekrarının olmadığını kanıtlıyor. Hayatın incittiği , ihtiyarlattığı olaylar ve durumlarda yerini almıştır. Kitabın ismi buradan gelmiyor. Hayatta yorar, yıpratır ve yaşlandırır ama kitabın isminin çıkış noktası burası değil. Cevap öykülerin birinde, birdenbire,karşınıza çıkacak.
Reklam
Sözcük Sınırının Olduğu Öyküler: Söz Oyası
Söz Oyası küçürek öykülerden oluşuyor.Sözcük sayısı az, anlam derinliği fazla. Anlatmak istenileni kısa, öz ve etkileyici bir biçimde anlatmak esastır. Bu da dilin inceliklerini, imkânlarını bilmeyi gerektiriyor. Öyküler daha çok diyaloglardan oluşuyor. Konuşmalar sürüyor, bir bakmışsınız eserin son sayfasını okuyorsunuz. Sohbet havasında okunan öykülerden bahsediyoruz.Öykü sonları beklenmedik bitiyor. Düşündürüyor. Kısıtlı imkânlara bunu yapabilmek takdire şayandır.Öykü sonlarının beklenmedik bitmesi bambaşka bir konudur.Başlangıç ve bitiş arasındaki mesafe kısa.Sınırlar belli. Hareket alanı kısıtlı. Beklenmedik bir finalle öyküye son noktayı koyuyor.
Beklemek, ölüm, pişmanlık, kırılmak gibi izlekler ön plana çıkıyor. Bu izlekler ve daha fazlası var ama bunlara ait tüm duygular hissediliyor. Küçürek öykünün sınırları dahilinde; duygular hissediliyor, düşünceler anlaşılıyor, hayat birebir yansıtılıyor. Sözcük sınırı, duyguları öykünün dışında bırakmıyor. Hayata sırtını dönmüyor.
Küçürek öyküde, tıpkı şiir gibi, az sözcükle bir şeyler anlatmayı tercih ediyor. Şiirin anlam derinliği ve arka planı herkesçe bilinen bir durumdur. Küçürek öykünün de böyle bir yönü olduğunu düşünüyorum. Söz Oyası 'ndaki öykülerin düşündürücü olmasını, biraz da, buna bağlıyorum. Söz sınırı her şeyi yazmaya fırsat vermiyor ama anlatmaya engel değil. Anlam derinliğine ise hiç engel değildir.
Eserin ismi,öykülerin özelliğini yansıtıyor. Ne de olsa oyalar, tek bir ilmekle başlıyor ama eklendikçe bütün ortaya çıkıyor. Yanlış bir ilmek görüntüyü bozacak ve tekrar örmek zorunda bırakacaktır.
Detayların Hâkim Olduğu Öyküler
Hayatın içinde gözden kaçırılan detaylarla harmanlanan öykülerden oluşuyor.Küçük olaylar zihinde büyüyor. Aşılmaz dağ hâlini alıyor. Büyütülen detaylar, konuşulmayan konular büyüyor. Sebep aranıyor ama net bir cevap bulunmuyor. Hayatın koşuşturması arasında kaçırdıklarımızı hatırlatıyor. Kaçırıyoruz, yetişmek istiyoruz ama telaşlarımız izin vermiyor. Yaptığımız tercihlerin bir bedeli olur. Bu bedel kimi zaman bir yıkım olur.Kimi zamanda yeniden doğuş olabilir. Öykülerde;sayılardan ibaret olan, sessizliği tercih eden, hayatın koşuşturması arasında kaçırdıklarımıza yetişmeyen çalışan ve ait hissetmeyen insanların öykülerini okuyoruz.
Yaşamın Yansıması: Nilüfer
Semih Çar'ın kaleminden "Nilüfer" hepimize umudu tekrar hatırlatıyor.Aslında yaşamın özü umuttur. Geleceğe dair beklenti ve hayal tükendiği zaman, ister istemez, her şey bulanıklaşır. Ne kadar zorlukla karşılaşmış olursak olalım, yeniden ayağa kalkmak gerekiyor. Bu cümleyi fısıldıyor kulağımıza. Eseri bitirdiğimizde de fısıltı görevini çınlamaya devrediyor.
Zorluklar karşısında pes etmeyen, tam tersine çabalayan, umudunu hep diri tutan yazarın hayat hikâyesini okuyoruz. Her zorlukla gücünü perçinleyen bir yapıya sahip. Bu güçlü duruşun hiç bozulmadığını anlıyoruz.
Umudunu yitirmiyor. Kendine olan güveni de hiç eksilmiyor. Elinden geleni yapıyor. Tevekkül ediyor.
Hayatı hikâyesini yazıyor ama her şeyi açıkça ifade ediyor. Bazen üzüldüğünü, sarsıldığını da ifade etmekten geri durmuyor. Yaşamı sözcükleriyle resmediyor. Neticede yaşamdan bahsediyoruz. Tek taraflı bir yön değil. Bazı yollar hüzne çıkıyor, mutluluğa çıkan yollar da yok değil.Bu eserin"yaşamın aynası" olarak nitlendirilebileceğimi düşünüyorum.
Yaşamdan Bir Gül Buketi: Hikâyeden Yaşamak
Hikâyeden Yaşamak adının hakkını veriyor. Yaşam, hikâyenin tam merkezine yerleşiyor ve eser boyunca aynı şekilde devam ediyor. Hikâyenin yaşamdan beslendiği,zaten herkesçe, kabul edilen bir gerçek.Bu eserde , bu durum daha görünür bir hâl alıyor. Kurmacanın da etkisiyle gölgelenebilen bu özellik, burada gölgelenmeden sunuluyor. Eserin adı ve bölümlerin isimleri iki önemli kanıt olarak sunabilir. Hikâyelerin güncel meselelere yer verdiğini, tarihe not düştüğünü görüyoruz. Yaşamı tüm yönleriyle ele alması da dikkatlerden kaçmıyor. Yaşamın içindeki tüm renkler sırasıyla beliriyor. Hayata tek bir pencereden bakmak imkânsızdır. Bundan dolayı da kimi zaman hüzün derinden hissediliyor. Kimi zamanda mücadele, umut ve vazgeçmemek anlatılıyor. Yaşamın türlü hikâyelerinden oluşan bir gül buketi sunuyor.
Reklam